Veer, 14 januari 2011
Australië , Daly Waters 35°

Cowgirls to the Max!

Yarn: noun. 1. Nylon, cotton or wool thread used for knitting and weaving. 2. A long story, especially one about unlikely happenings.

Schepen verwelken, Rozen vergaan maar een goed verhaal blijft altijd bestaan...

Na al dat rooie gesteente (vd vorige keer) kwamen we aan bij de UFO Capital of Australie. Kat scheet m 26 kleuren maar we vroegen toch maar naar een baan. Ze hadden wel werk maar niet voor 2ejaars visa
Door naar Renner Springs gereden. Ja. Hier kan ik alleen al 4 kantjes over vol typen maar dat zal waarschijnlijk niet het meest leuke stuk zijn wat ik ooit heb geschreven. Kort Samengevat: Mijn job was Breakfast Chef. Van 6 uur s'ochtends tot 4 uur smiddags met praktisch 10 min pauze op de hele dag. Kat's baan: uuhm ja ondefineerbaar. Uiteindelijk deed ze maar de housekeeping van de motelrooms. Ze zouden nog iets verzinnen op het hele visa verhaal enzo maar echt vaart zat er niet in de zaak!

Na 4 dagen en het nodige gezeik brachten ze ons eindelijk naar een station van iemand die ze kende. Muckaty Station. Ray, de owner, neemt Wwoofers en kan ook aftekenen voor 2e visa. Muckaty station is 2240Km2 groot (+ 5% van NL).
We kwamen de auto uit en dachten echt: Wow wat een t***szooi!! Maar naar een kouwe pils en een paar boeken met oude wwoof verhalen besloten we dat het wel mooi moest gaan worden! De volgende dag pakte we onze spullen, even snel boodschappen doen en toen weer naar Muckaty Station! Gelijk toen we arriveerde werd ons een fles met melk in de handen gedrukt en werden we “Mama&Mama” voor ons “Mormel”dier! We vonden een kalf vast in de modder en noemden m “Mattie”. Ook deze gaven we melk, 2x per dag. Hij was erg zwak maar we slaagden erin om er door heen te trekken. Uiteindelijk zouden we “Mama&Mama” worden voor in total 12 poddy calves (Mormel, Mattie, Ginny, Queenie, Baldie, White Fellah, Black Fellah, Blind Fellah, Henny Houdini, Hertje, Ward, Tagman (aka Hitman Jack), (kalfjes die verstoten zijn of hun moeder zijn kwijtgeraakt/verloren). Uiteraard maakte we stiefkinderen en was “Mormel” veruit onze favoriet ^^ (zie foto’s). Ook zouden hier nog minstens 6 babygeiten (Rebel, Jippie, Socks, Bonsai, Spot, Moustache), 9 honden (Jess, Jeda, Bobby McGee, Babe, Nell, Missy, Gitch, Betty, Kida), 1 kameel (Twinkels), 2 varkens (Bunny, Porkchop) en een zooi kippen (naamloos).

Cowgirls vormprocess was gestart!

Dag 1 begon met een ride op de back van de ute naar een yard zo'n 10km vd station. Ray was in z'n prive jet de koeien aan het opjagen en op de begane grond waren de YMC (Yellow Motor Car) en de ute, bestuurd door een mob black fellahs. Kat en ik vonden onszelfs natuurlijk heel erg cool en hadden dan ook alleen maar een hotpants en top aan... Naja outbackzon is dan ook maar 400graden in de schaduw! Aan het eind vd middag zaten dan ook bijna letterlijk op blaren.. Maar we hebben er van geleerd, echt waar!
Dag 2 We pakte de Roadtrains en gingen weer naar de Yard van dag 1. Kat en ik waren ondertussen al volleerde cowgirls en kregen zowaar een grote rode plastic stok in onze handen gedrukt. (Lees: Iedereen had geavanceerde teasers maar wij waren te retarded om er een vast te houden) Na de koeien in de truck te hebben geport, gingen we terug naar de station waar nog een yard is. Hier gingen we er ze weer heel proffesioneel uit de truck halen. Dit is echt waar. De abbo's waren met de andere truck, Kat en ik waren alleen met Ray. Ray heeft een slecht been en is dus niet zo flexible... Wij dus op die roadtrain klimmen en boven die koeien staan(!)om ze weer uit die truck te drukken! Natuurlijk worden die koeien er ook niet aardiger op als je telkens een grote rode plastic stok in hun kont wilt steken. We scheten m dus ook minstens 48 kleuren, maar het was erg tof! Dit herhaalde zich nog zo'n 3x!
De dagen erna gingen we uit andere gebieden koeien opjagen.
Dag ? (ergens in het begin) Sorteer dag. BUSH THE BASTERD! SELL THE CUNT! Een zwaar hylarische dag. Moeilijk voor te stellen voor jullie maar ik ga een poging doen met m'n geweldige uitlegskills. Er is dus een soort rondje van ijzeren hekken. Binnen in is er een soort doolhof, maar niet echt, en daar zijn overal verschillende poorten. Dan heb je in het midden een soort van kruising tussen een vierkant en een cirkel. Hierin worden de koeien beoordeeld. Je hebt hieraan weer 6 poorten zitten, 1 om ze er in te laten, 5 om ze op te delen. 1 voor Bush, 1 voor kalf, 1 voor Bush(inenting), 1 voor Sell, 1 voor Longtails. Kat had Sell Ik had Longtails. Great! De Longtails bleken natuurlijk de meest aggresieve te zijn van dit hele verhaal, en je raad het al, ik zat de helft vd tijd boven op het hek een hele boel kleuren te produceren. Riepen de abbo's weer: Watch your back mate! Kat kwam me dan gelukkig als een haas weer redden door met haar rode stok op het hek te slaan en boze geluiden te maken . Na dit hele gedoe, wat super cool was, werden er prairie oesters gemaakt. Dit gaat als volgt: Stop een kalf in een tosti-ijzer, schiet de tags in z’n oren, brandmerk zijn kont en snij z’n ballen eraf. Leg de ballen vervolgens op de bbq, waar de brandmerk op verhit wordt, wacht tot ze bijna zwart zijn en stop ze dan in 1x in je mond. Yum yum yum. Naja volgens Ray en de ringers dan.. Wij konden t niet aan met onze tere zieltjes.

Toen hadden de abbo’s een weekje vakantie en na de tijd gingen we weer verder met sorteren vd koeien.

Ik zou denk ik nog minstens 25A4tjes hier over vol kunnen schrijven maar waarschijnlijk geloven jullie me toch niet…

We hebben echt 1001 dingen gedaan en geleerd. Zo hebben we “leren” schieten met een magnum en met een “sniper” (naja zo’n dingentje met een vizier). Ook heeft Kat haar eerste rijlessen gehad! In een oude knal gele jaren 70 Toyota 4wheeldrive! Super cool! Op gewone wegen gaat nog niet, maar de outback roads zijn aardig onder de knie We gingen heel vaak met z’n 2e de kalfjes bij elkaar drijven om ze weer naar huis te brengen s’avonds. Naja I drove en Kat maakte de geluiden (klinkt als: Whoe Hoe Hoe prrrstststst Get Up! Come On, Get Up!) Hoeveel rivierbeddingen, kuilen, bulten, los zand, termietenheuvels en boompjes wij wel niet van dicht bij hebben gezien.. Jup een heleboel!!! Maar erg tof!! Denk dat ik maar Offroad Rally Driver word als ik terug in Nl ben ^^ Of gewoon op papa’s nieuwe 4wheeldrive tractor!! haha al met al erg mooi! Ook zijn we nu volleerde twisted fire starters. Legaal bosbranden maken. En Bush bbq’s! Defenitie van een Australische Bush bbq: Set the bush on fire and wait till it catches a cow! Wij vonden dit uiteraard hylarisch, maar Ray niet…. Verder hebben we nog een aantal “Bore Runs” gedaan. Dit houdt in dat je overal op de property de waterboren gaat checken en ze zo nodig aanzet. Vroegah hadden ze windmolens (ja van die echte australische) maar nu zijn het gewoon dieselmotoren. Er is 1 boor die 47km vd homestead is!! :O Je bent dan echt een hele tijd bezig, aangezien je maar tussen de 20 en 60km per uur op de dirtroads kan rijden.

Uiteindelijk komen we dan bij de beroemde weken van Muckaty aan.
We gingen maar weer eens de koeien sorteren. Deze keer was er alleen een mega vervelende gast, uit Katherine, erbij. Uiteindelijk kwam het erop neer dat Kat en ik allebij een “Sell” gate hadden, alleen zij voor het groote gedierte en ik voor het puber gedierte. Ja dit is natuurlijk niet altijd even duidelijk te zien wat wat is, en hiermee kwam dus ook de eerste ramp vd week. Een woeste op hol geslagen stier kwam in de sorteervierkantachtigding. Ray en Mr. vervelendemanuitKatherine schreeuwde allebei “Sell!” maar natuurlijk niet welke Sell! Dit was natuurlijk een mega twijfel geval dus Kat en ik opened allebei onze poorten.. “Neeee dicht die poort!!!” Ja handig die mannen he, natuurlijk weer niet welke van de poorten, dus wij rennen beide om de poort weer dicht te doen. Alleen bedacht de stier om naar mij toe te gaan en het laatste wat ik zag was een woeste stierenkop precies aan de andere kant van de gate dan waar ik was… Volgens ooggetuigen (Katie) vloog ik 3meter door de lucht (weet ik alleen niets meer van gelukkig), werd vervolgens soort van wakker op de grond en durfde me eerst niet te bewegen aangezien je geen flauw idee hebt waar de stier of de gate is. Daarna toch maar opgestaan, me hoed opgepakt en maar weer terug aan het werk gegaan. Niet eens een blauwe plek! Een klein bultje op me scheenbeen! Naah verwacht je toch een beetje sympathie maar nee hoor.. Kat liep de dag erna tegen een trailer aan en die heeft er nog steeds een oorlogswond van.. Sommige dingen zijn gewoon niet eerlijk verdeeld!

Dit was echter helemaal niets vergeleken met wat er die dag daarna gebeurde! (*referentie: Tennant Creek Times) We waren naar Renner Springs geweest om een fax te ontvangen en bleven hangen voor een aantal biertjes. Uiteindelijk toch maar naar huis. Daar aangekomen zien we een roadtrain staan bij de yard waar de koeien in zaten. De truckie zei dat hij nog een andere vracht te doen had dus hij zei dat hij nu nog moest laden. Naja dan moet dat maar he… De abbo’s en Ray hadden een portable hek gebouwt in het vierkantesorteerachtigeding en gingen de koeien erdoor heen drukken. Kat en ik konden niet veel doen dus zaten maar een beetje met Jess te spelen. En toen ging het gruwelijk mis…. Er kwam een stier, serieus ter grote van een halve vrachtwagen!!, door de portable fence heen zetten! Die abbo’s waren natuurlijk lekker lenig en sprongen gelijk over het hek. Alleen die koppige oude man was al een jaar kreupel en met een hinkstapsprong ga je er geen stier uitrennen.. De stier zette dan ook even zijn masieve horens in Ray z’n onderbeen en gooide hem over het hek heen. Gelukkig stond 1 van de abbo’s aan de andere kant en greep Ray in z’n kraag zodat hij tenminste niet zijn nek/rug brak. Volgende moment ligt ie dus kermend op de grond en staat iedereen geshockt te kijken. Nou volgens mij hebben Kat en ik het record “sprintje trekken met hindernissen voor gevordenen” verbroken die dag. Rennen, rennnen, onder het hek door, rennen, over het hek heen, rennen en weer over het hek heen. Bij Ray aangekomen zagen we dat zijn hele been open lag. Yum yum yum! Ik zal jullie alle bloederige beelden besparen. Ik had z’n been verbonden en daarna ging die gek dus gewoon weer aan het werk! :O Wij konden het niet meer aanzien en besloten naar de homestead te gaan om alle beesten eten te geven en op te sluiten, en te kijken of we Maree konden bereiken. Natuurlijk deed de telefoon het niet. Naja uiteindelijk waren ze klaar met de roadtrain en hebben we Ray opgehaald. Na een aardig woordje en de nodige bedreigingen was hij bereid om naar het ziekenhuis in Tennant Creek te gaan. Gelijk opgenomen natuurlijk, wij zijn bij Maree blijven slapen. Volgende ochtend om 5uur weer op, Ray opgepikt, terug naar de station, 2 more roadtrains ingeladen, Maree heeft Ray daarna weer meegenomen naar TC en daar is hij gelijk per vliegtuig naar Alice Springs gebracht om daar vervolgens gelijk geopereerd te worden. Uiteindelijk was hij 10 dagen weg en had hij 40 hechtingen in zijn been.

Dus ja dat was Muckaty!

Wilden we eindelijk weggaan bij Muckaty, besloot onze auto het er mee op te houden! Princess Niemand wist wat er mee aan de hand was en wij stranden overal de hele tijd langs de kant van de weg. Doodeng natuurlijk. Uiteindelijk na de zoveelste keer warden we weggesleept door de sleepwagen van Daly Waters Hi Way Inn Roadhouse. Dit zou onze bestemming worden voor de komende paar weken! Eindelijk naar al die weken hadden we weer mensen van onze eigen leeftijd om ons heen! Eerst een weekje gepartyed met de staff en daarna maar besloten dat onze reis een beetje hopenloos was geworden en dat we maar om een baan moesten vragen. Gelukkig ging het Duitse Koppel net weg en hadden ze nog niemand anders! Yeah! Kat was eerst schoonmaakmiep in de motelrooms en daarna is ze gepromoveerd tot barmiep. Ik was de yardie. Naja vet mooie tijd gehad daar. Echt een leuke groep samen! Op kerstdag hadden we een dag vrij. Er was lam aan het spit in een soort oven/bbq, 3 verschillende soorten oesters, grote krabben en mega garnalen! Er kwamen wat mensen van Kalala station, dan waren er nog een paar truckies en dan natuurlijk iedereen van de HiWayInn. Het voelde alleen absoluut niet kerst omdat het minstens 36 graden was Ook geen oliebollen met nieuwjaar, zelfs geen vuurwerk of een vrije dag! Maar een cycloon was ergens in de buurt dus we hadden wel een mooie lightning show. Voor de rest was het een mooie party tot in de late uurtjes! De volgende ochtend werd ik door een aantal mensen gebeld uit NL voor nieuwjaar.. Ja 12 uur snachts in NL was half 9 s’ochtends voor ons en ik hing dan ook al gezellig met mij hoofd in de wcpot. Nee niet dat, het was om het schoon te maken. Ik weet wel wat je dacht.
Ik kan nog wel eeuwen door gaan over Daly Waters maar jullie hebben wel weer genoeg stof tot nadenken.

Ondertussen heb ik het roadhouse al verlaten en naar Sydney gevlogen om daar mijn laatste dagen door te brengen voordat ik naar huis kom. Ik mis iedereen op het roadhouse ontzettend en het afscheid was dan ook echt beroert! Gelukkig heeft bijna iedereen plannen om naar NL/Europe te gaan deze zomer en zal ik ze hopelijk snel weer zien!!

Nou mensen geniet nog even van de kalme dagen zonder mij

Kus Liefs Veer


Ps1. Koeien in dit verhaal zijn ook altijd stieren en calfjes!
Ps2. Het belabberde Nederlands is de schuld van mijn “Word program” en het Universum.

Verras Vera in Australië met een belletje via HalloBuitenland.nl